ΤΣΙΓΑΡΟ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ

Read Time:1 Minute, 43 Second

Θα περπατήσω μοναχός κι αυτό το βράδυ

μήπως και βρω της λησμονιάς σου το νερό

και σε υπόγεια σκοτεινά θα βρω σημάδι

μ’ ένα ποτήρι ως της αυγής τον πανικό

Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου

μοιάζει γυναίκα κουρασμένη απ’ το δρόμο

ρίχνει το γέλιο της και κάθεται κοντά μου

κερνάει τα επόμενα και με χτυπάει στον ώμο

Σ’ ένα ποτήρι με φυτίλι αναμμένο

βλέπω τα μάτια σου και κλαίω σιωπηλά

και το μυαλό μου που είναι πάλι θολωμένο

στριφογυρνά των τραγουδιών σου τη θηλιά

Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου

μοιάζει γυναίκα κουρασμένη απ’ το δρόμο

ρίχνει το γέλιο της και κάθεται κοντά μου

κερνάει τα επόμενα και με χτυπάει στον ώμο

Στίχοι: Γιώργος Αθανασόπουλος

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Ποιος είναι ο συμβολικός ρόλος του «ατέλειωτου τσιγάρου» στο τραγούδι και πώς συνδέεται με την ψυχική κατάσταση του ομιλούντος προσώπου; Να απαντήσετε αξιοποιώντας δημιουργικά και τρεις (3) κειμενικούς δείκτες. Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι οι άνθρωποι σήμερα βιώνουν παρόμοια συναισθήματα μοναξιάς με αυτά που παρουσιάζονται στο τραγούδι; (150 – 200 λέξεις)

Στο τραγούδι «Τσιγάρο ατέλειωτο», το μοτίβο του τσιγάρου αποκτά έντονο συμβολικό χαρακτήρα, καθώς ταυτίζεται με τη διαρκή και αδιέξοδη μοναξιά του ομιλούντος προσώπου. Πιο συγκεκριμένα, το ποιητικό υποκείμενο, χρησιμοποιώντας α΄ ενικό πρόσωπο («θα περπατήσω», «μου»), εξομολογείται τα συναισθήματα θλίψης και μοναξιάς στο πρόσωπο που τα έχει προκαλέσει, γεγονός που ενισχύει την αμεσότητα και τη βιωματικότητα του λόγου. Η επανάληψη «τσιγάρο ατέλειωτο, βαρύ η μοναξιά μου» αποδίδει με ένταση το βίωμα της μοναχικότητας, αναδεικνύοντας τη συναισθηματική του κόπωση και την αίσθηση ότι ο πόνος δεν έχει τέλος. Παράλληλα, η προσωποποίηση της μοναξιάς ως «γυναίκα κουρασμένη απ’ το δρόμο» ενισχύει τη βιωματική διάσταση της απώλειας, παρουσιάζοντάς την ως μια γνώριμη αλλά επώδυνη συντροφιά, ενώ υπαινίσσεται και τη γυναικεία μορφή που συνδέεται με την πηγή της συναισθηματικής του φόρτισης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το τραγούδι αποκτά διαχρονική αξία, καθώς παρόμοια βιώματα μοναξιάς παραμένουν έντονα και στον σύγχρονο κόσμο, παρά την τεχνολογική διασύνδεση, εξαιτίας της έλλειψης ουσιαστικής επικοινωνίας και της συναισθηματικής απομόνωσης.

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΛΕΚΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΡΑΚΑΡΗ

About Post Author

evi

Ονομάζομαι Εύη Πεπέ και είμαι εκπαιδευτικός-φιλόλογος-συγγραφέας. Είμαι πτυχιούχος της «Κλασικής Φιλολογίας» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με μεταπτυχιακές σπουδές στις «Επιστήμες της Αγωγής» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Επίσης, διαθέτω σεμιναριακή επιμόρφωση στην «Ειδική Αγωγή» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης. Εργάζομαι στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης (σχολεία & φροντιστήρια) και συνεργάζομαι με τους εκδοτικούς οίκους 24γράμματα (https://24grammata.com/) και Upbility (https://upbility.gr/), ενώ δείγμα της δουλειάς μου έχει αναρτηθεί στους ιστοτόπους: study4exams.gr, lexigram.gr και https://users.sch.gr/ipap/index.htm

pepeevi@hotmail.com

https://ekpaid-evi.gr