ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ

Read Time:1 Minute, 48 Second

Χάραξε και δε νυστάζω
Σκέφτομαι τι μου πες χθες
Άσε με να σε κοιτάζω
Κι άμα ξημερώσει ό, τι θες

Γύρισε να σ’ αγκαλιάσω
Τώρα ξέρω πως δε φταις
Άσε με να σε χορτάσω
Κι άμα βγει ο ήλιος ό, τι θες

Στο τσιγάρο που κρατώ
Στον ένα μου θεό
Να μη δώσει να ξημερωθώ

Στο κορμί αυτό το αγγελικό
Στο στόμα που φιλώ
Έτσι μια ζωή θα σ’ αγαπώ

Ξάπλωσε να σε κρατήσω
Κλείσαν όλεσ οι πληγές
Άσε με να σε κοιμήσω
Κι αύριο για σένα ό, τι θες

Γύρισε να σ’ αγκαλιάσω
Τώρα ξέρω πως δε φταις
Άσε με να σε χορτάσω
Κι άμα βγει ο ήλιος ό, τι θες

Στο τσιγάρο που κρατώ
Στον ένα μου θεό
Να μη δώσει να ξημερωθώ

Στο κορμί αυτό το αγγελικό
Στο στόμα που φιλώ
Έτσι μια ζωή θα σ’ αγαπώ

Μουσική/Στίχοι: Ρεμπούτσικα Ευανθία/Ζιώγα Ελένη

Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας

Πώς αξιοποιείται το μοτίβο του τσιγάρου στο παραπάνω τραγούδι, για να αποδοθεί η ψυχική κατάσταση και η συναισθηματική φόρτιση του ομιλούντος προσώπου; Να απαντήσετε αξιοποιώντας δημιουργικά και τρεις (3) κειμενικούς δείκτες. Εσείς νιώθετε συχνά την ανάγκη να «παγώσετε» μια όμορφη στιγμή στη ζωή σας; Γιατί ναι/όχι; (150 – 200 λέξεις)

Στο τραγούδι «Το τσιγάρο», το τσιγάρο λειτουργεί ως κεντρικό σύμβολο της εσωτερικής μοναξιάς και της ψυχικής κόπωσης του ομιλούντος προσώπου. Μέσα από τον εξομολογητικό λόγο σε α΄ ενικό πρόσωπο («δεν νυστάζω», «σκέφτομαι»), το ποιητικό υποκείμενο αποκαλύπτει τη συναισθηματική του φόρτιση, ενώ το τσιγάρο προβάλλει ως μια πρόσκαιρη παρηγοριά απέναντι στο συναισθηματικό κενό που βιώνει. Η επαναλαμβανόμενη αναφορά «στο τσιγάρο που κρατώ» υποδηλώνει έναν φαύλο κύκλο, καθώς η συγκεκριμένη συνήθεια προσφέρει μόνο στιγμιαία ανακούφιση, χωρίς να αγγίζει την ουσία του προβλήματος. Παράλληλα, οι προτροπές σε προστακτική έγκλιση («γύρισε», «άσε») φανερώνουν την βαθύτερη ανάγκη του για ουσιαστική αγάπη και ανθρώπινη σύνδεση, την οποία επιχειρεί να υποκαταστήσει με το τσιγάρο.

Έτσι, το τραγούδι αναδεικνύει μια διαχρονική ανθρώπινη εμπειρία: την προσπάθεια διαχείρισης της απώλειας και της συναισθηματικής φθοράς μέσα από επαναλαμβανόμενες, καθημερινές πράξεις που, αν και προσφέρουν πρόσκαιρη ανακούφιση, δεν οδηγούν σε ουσιαστική λύτρωση.

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΛΕΚΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΡΑΚΑΡΗ

About Post Author

evi

Ονομάζομαι Εύη Πεπέ και είμαι εκπαιδευτικός-φιλόλογος-συγγραφέας. Είμαι πτυχιούχος της «Κλασικής Φιλολογίας» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με μεταπτυχιακές σπουδές στις «Επιστήμες της Αγωγής» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Επίσης, διαθέτω σεμιναριακή επιμόρφωση στην «Ειδική Αγωγή» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης. Εργάζομαι στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης (σχολεία & φροντιστήρια) και συνεργάζομαι με τους εκδοτικούς οίκους 24γράμματα (https://24grammata.com/) και Upbility (https://upbility.gr/), ενώ δείγμα της δουλειάς μου έχει αναρτηθεί στους ιστοτόπους: study4exams.gr, lexigram.gr και https://users.sch.gr/ipap/index.htm

pepeevi@hotmail.com

https://ekpaid-evi.gr