ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Σε ένα αδιάφορο πάρτι
Στεκόσουν στην άκρη
Μ’ ένα τσιγάρο ανάμεσα στα χείλη
Σαν να έψαχνες κάτι
Να σου μοιάζει με χάδι
Στον κόσμο που δεν μπορεί να σε κρατήσει

Νομίζω πως κάπου σε έχω ξαναδεί
Το Παγκράτι μαζί σου θυμίζει μια εποχή
Που δεν έχω ζήσει
Είπα μια μέρα θα μας κάνω μουσική
Και έτσι θα μείνουμε για πάντα ζωντανοί
Στην πόλη μπλεγμένοι

Μα εσύ είσαι ταξίδι χωρίς προορισμό
Χωρίς προορισμό
Και εγώ θα σε περιμένω
Μου αρκεί να περιμένω σε κα
Σε κάποιο σταθμό

Στην κίτρινη Αθήνα
Περπατούσες σαν ποίημα
Χαζεύοντας γάτες που ‘μαθαν πως μεθάμε
Μα τώρα που ξημερώνει
Η μυρωδιά σε πληγώνει
Και στέκομαι εδώ σε κοιτάζω, να τρέχεις

Για μέρη που δεν διαλέξανε εμάς
Στα μπαλκόνια της εφηβικής σου γειτονιάς
Τους φόβους να καπνίζεις
Το ξέρω πως κοντά μου θα πονάς
Και η διαδρομή της μοναξιάς δε σε λερώνει

Μα εσύ είσαι ταξίδι χωρίς προορισμό
Χωρίς προορισμό
Και εγώ θα σε περιμένω
Μου αρκεί να περιμένω σε κα
Σε κάποιο σταθμό

Μα εσύ είσαι ταξίδι χωρίς προορισμό
Χωρίς προορισμό
Και εγώ θα σε περιμένω
Μου αρκεί να περιμένω σε κα
Σε κάποιο σταθμό

Σε ψάχνω σε κάθε πάρτι
Σε κάθε γωνιά στο Παγκράτι

Marina Spanou

Track 3 on Μια Κασέτα Για Τον Δρόμο (Mia Kaseta Gia Ton Dromo) 

Producer

Nick Ottomo Angloupas

Να γράψετε το ερμηνευτικό σχόλιο για το παραπάνω τραγούδι και να δικαιολογήσετε τα συναισθήματα του ποιητικού υποκειμένου. (150-200 λέξεις)

Στο κείμενο αποτυπώνεται η μελαγχολία και η νοσταλγία για έναν έρωτα που χάθηκε ή δεν βιώθηκε ποτέ. Το ποιητικό υποκείμενο εκφράζει την αίσθηση ότι έχει ξανασυναντηθεί με κάποιο πρόσωπο στο παρελθόν «Νομίζω πως κάπου σε έχω ξαναδεί», με το οποίο επιδιώκει επικοινωνία, όπως φανερώνει η απεύθυνση σε β΄ενικό, ενώ η χρήση α’ πληθυντικού στην μεταφορά «Είπα μια μέρα θα μας κάνω μουσική» αναδεικνύει την επιδίωξή του για μια βαθύτερη σύνδεση, αφού οι δύο άνθρωποι θα είναι αρμονικά συνδεδεμένοι όπως μια μουσική σύνθεση. Ωστόσο,  ο μεταφορικός στίχος «Μα εσύ είσαι ταξίδι χωρίς προορισμό» ματαιώνει την επιθυμία του ποιητικού υποκειμένου, ενώ η επανάληψη στον επόμενο στίχο «χωρίς προορισμό» κάνει πιο έντονη την αίσθηση της ματαίωσης. Το ποιητικό υποκείμενο βιώνει μάλλον την απόρριψη του προσώπου που επιθυμεί, εφόσον δεν φαίνεται να υπάρχει κοινός προορισμός. Βέβαια, δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια για επαφή καθώς δηλώνει με τη χρήση οριστικής μέλλοντα «Και εγώ θα σε περιμένω» τη διάθεσή του να περιμένει την επιστροφή του προσώπου που ποθεί. Τα συναισθήματα του ποιητικού υποκειμένου είναι δικαιολογημένα ως απολύτως ανθρώπινα. Αντικατοπτρίζουν την ευαλωτότητα, την επιθυμία για νόημα και τη συναισθηματική περιπλάνηση και τη ματαίωση που χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους στη σύγχρονη πραγματικότητα της αναζήτησης του εαυτού μέσα από τη συναισθηματική σύνδεση με το έτερον ήμισυ.

About Post Author

evi

Ονομάζομαι Εύη Πεπέ και είμαι εκπαιδευτικός-φιλόλογος-συγγραφέας. Είμαι πτυχιούχος της «Κλασικής Φιλολογίας» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με μεταπτυχιακές σπουδές στις «Επιστήμες της Αγωγής» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Επίσης, διαθέτω σεμιναριακή επιμόρφωση στην «Ειδική Αγωγή» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης. Εργάζομαι στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης (σχολεία & φροντιστήρια) και συνεργάζομαι με τους εκδοτικούς οίκους 24γράμματα (https://24grammata.com/) και Upbility (https://upbility.gr/), ενώ δείγμα της δουλειάς μου έχει αναρτηθεί στους ιστοτόπους: study4exams.gr, lexigram.gr και https://users.sch.gr/ipap/index.htm

pepeevi@hotmail.com

https://ekpaid-evi.gr

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

3 100 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %