ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ “ΤΑ ΖΑ”
https://pyknosi1.my.canva.site/c05fmm9r88n9xgvy
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
1. Ο συγγραφέας συγκρίνει την τύχη των ανθρώπων και των ζώων στις πολεμικές επιχειρήσεις. Ποιους θεωρεί πιο αδικημένους και
γιατί;
Το απόσπασμα από το έργο Η ζωή εν τάφω αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αντιπολεμικής πεζογραφίας, καθώς αποτυπώνει με έντονο ρεαλισμό τη βαρβαρότητα και τον παραλογισμό του πολέμου. Στο εισαγωγικό μέρος του αποσπάσματος ο συγγραφέας εκφράζει ανοιχτά τις προσωπικές του σκέψεις και τα συναισθήματά του σχετικά με την άδικη συμμετοχή των ζώων στις πολεμικές συγκρούσεις. Συγκρίνοντας την τύχη των ανθρώπων και των ζώων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα ζώα είναι τα πιο αδικημένα θύματα του πολέμου. Πρόκειται για άκακα, αθώα και ανυπεράσπιστα πλάσματα, τα οποία εμπλέκονται χωρίς τη θέλησή τους στη βία και πληρώνουν τις συνέπειες ενός πολέμου που γεννιέται αποκλειστικά από ανθρώπινες αδυναμίες, πάθη και φιλοδοξίες. Τα ζώα υφίστανται τις επιπτώσεις συγκρούσεων που προκαλούνται από τα ανθρώπινα συμφέροντα, τις ιδεολογίες, τη ματαιοδοξία και τον φανατισμό. Σε αντίθεση με αυτά, ο άνθρωπος διαθέτει εξυπνάδα και πονηριά, που του επιτρέπουν πολλές φορές να σωθεί. Τα ζώα, όμως, παραμένουν εκτεθειμένα και ανυπεράσπιστα απέναντι στη βία και τον παραλογισμό των ανθρώπινων πολέμων.
2. Καταγράψτε την περιπέτεια των γαϊδάρων από τη στιγμή που έφυγαν από το νησί ως τη στιγμή της μαζικής τους εξόντωσης.
Η περιπέτεια των «επιστρατευμένων» γαϊδουριών παρουσιάζεται με ουδέτερο ύφος και έντονο ρεαλισμό και ξεκινά με τη μεταφορά τους από το νησί στη Μακεδονία. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, τα ζώα κυριεύονται από φόβο και τρόμο, συναισθήματα που αποτυπώνονται έντονα στην περιγραφή. Αφού φτάνουν στον προορισμό τους, εγκαθίστανται σε μια όμορφη χαράδρα, όπου δημιουργείται το πρόχειρο στρατόπεδό τους. Ακολουθούν στιγμές ανάπαυλας, κατά τις οποίες τα ζώα παρασύρονται από τα φυσικά τους ένστικτα, χαίρονται την τροφή και την αναπαραγωγή και αφήνονται στο κάλεσμα της φύσης. Ωστόσο, αυτή η σύντομη περίοδος ηρεμίας και ζωής διακόπτεται βίαια από τον εχθρικό βομβαρδισμό. Τα γαϊδούρια, μαζί με τους στρατιώτες, γίνονται στόχος των πολεμικών αεροπλάνων και εξοντώνονται μαζικά. Η αφήγηση κορυφώνεται με τη φρικτή εικόνα των ψυχορραγούντων ζώων, τα οποία πληρώνουν άδικα τα εγκλήματα και τις επιλογές των ανθρώπων.
3. Πώς παρουσιάζει ο Μυριβήλης τη ρεαλιστική σκηνή της ζωοκτονίας και τι πετυχαίνει με την αδρή περιγραφή της;
Ο Μυριβήλης αποδίδει τη σκηνή της μαζικής θανάτωσης των ζώων με ωμό, σκληρό και απολύτως ρεαλιστικό τρόπο, αποφεύγοντας κάθε λυρική ή εξιδανικευμένη διάθεση. Εστιάζει ιδιαίτερα στο φρικτό θέαμα των ζώων που χαροπαλεύουν ύστερα από τον βομβαρδισμό, υπογραμμίζοντας την αθωότητά τους και το γεγονός ότι τιμωρούνται για εγκλήματα που δεν διέπραξαν. Η περιγραφή της βίαιης επίθεσης ακολουθείται από την αναπαράσταση της αγωνίας και του πόνου των ζώων, η οποία συγκρίνεται με την ανθρώπινη στάση απέναντι στον θάνατο. Μέσα από αυτή την ωμή και λεπτομερή απεικόνιση, ο συγγραφέας εκφράζει έντονα τα αντιπολεμικά του αισθήματα και αναδεικνύει την ψυχική ταραχή και τον τρόμο που επικρατούν σε καιρό πολέμου. Τελικός στόχος της αδρής περιγραφής είναι να αποκαλυφθεί η αγριότητα, η βαρβαρότητα και η παράλογη βία που συνοδεύουν κάθε πολεμική σύγκρουση.
4. «Μέσα στα κλειδωμένα δόντια του…ματωμένες»: Πώς συσχετίζεται ο θάνατος του ζώου με τη χαρά της ζωής και το κάλεσμα της φύσης;
Η φράση αυτή αναφέρεται σε ένα νεκρό ζώο, το οποίο κρατά ακόμη στα σφιγμένα του δόντια κίτρινες μαργαρίτες, απομεινάρια των στιγμών ζωής και ερωτικής ανάπαυλας που προηγήθηκαν του βομβαρδισμού. Οι μαργαρίτες λειτουργούν συμβολικά ως ένδειξη της ζωής που επιμένει και της φυσικής χαράς, ακόμη και μπροστά στον θάνατο. Το τραγελαφικό περιστατικό με τον ημιονηγό, ο οποίος αντιλαμβάνεται καθυστερημένα τον θάνατο του ζώου του, εντείνει τη δραματικότητα της σκηνής και αναδεικνύει τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου. Στην εικόνα αυτή συνδυάζονται δύο αντίθετες καταστάσεις: από τη μία η χαρά της φύσης, της τροφής και της αναπαραγωγής, που συμβολίζεται από τις κίτρινες μαργαρίτες, και από την άλλη η βία και ο θάνατος, που υποδηλώνονται από το αίμα. Η σύνδεση αυτή τονίζει έντονα την αγριότητα, τον τρόμο και την ψυχική αναστάτωση που προκαλεί ο πόλεμος.

Average Rating