ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ “ΒΡΑΔΥ”

Read Time:3 Minute, 24 Second

https://pyknosi1.my.canva.site/bwepzqx4514mdkb4

https://pyknosi1.my.canva.site/bwera56gkhkbk8pg

1. Εκφραστικά μέσα στο ποίημα «Βράδυ»

Στο ποίημα «Βράδυ» ο ποιητής χρησιμοποιεί πλούσια εκφραστικά μέσα για να αποδώσει τη συναισθηματική κατάσταση και την εσωτερική ένταση του ποιητικού υποκειμένου. Οι εικόνες κυριαρχούν και δημιουργούν ένα ολόκληρο σκηνικό όπου το φυσικό τοπίο μετατρέπεται σε αντανάκλαση της ψυχικής διάθεσης. Η μεταφορά λειτουργεί βασικά στην παρουσίαση του βραδιού ως εσωτερικού βάρους, ως κατάστασης που αγκαλιάζει και καταθλίβει. Η προσωποποίηση κάνει το βράδυ να μοιάζει με ενεργή δύναμη που «σκεπάζει» ή «κυκλώνει», αποκτώντας σχεδόν ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Το υπερβατό, τέλος, συμβάλλει στη δημιουργία μιας ρευστής, σχεδόν ονειρικής ροής, καθώς οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς αυστηρά συντακτικά όρια. Όλα αυτά συνθέτουν μια ατμόσφαιρα εσωτερικής θολότητας και ψυχικού φορτίου.

2. Η ψυχική διάθεση και η σχέση της με τις εικόνες

Η ψυχική διάθεση του ποιητικού υποκειμένου στο «Βράδυ» είναι σκοτεινή, μελαγχολική και βαθιά εσωστρεφής. Οι εικόνες του ποιήματος λειτουργούν ως αντανάκλαση αυτού του ψυχικού τοπίου: το βράδυ παρουσιάζεται όχι ως φυσικό φαινόμενο αλλά ως εσωτερική κατάσταση που βυθίζει το άτομο σε περισυλλογή και βάρος. Οι σκιές, η ακινησία, οι υποβλητικές μεταφορές δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η θλίψη ενισχύεται από το ίδιο το τοπίο. Έτσι, ο ποιητής δεν περιγράφει απλώς το βράδυ, αλλά την ψυχική εμπειρία που αυτό ενεργοποιεί μέσα του.

3. Τι συμβολίζει η λέξη «βράδυ»

Η λέξη «βράδυ» λειτουργεί συμβολικά και δεν αφορά μόνο τη χρονική στιγμή της ημέρας. Συμβολίζει μια κατάσταση ψυχικής κόπωσης, μελαγχολίας αλλά και υπαρξιακής μοναξιάς. Το βράδυ γίνεται σύμβολο του τέλους, της παύσης, της εσωτερικής κατάρρευσης ή της μετάβασης σε μια σκοτεινότερη πλευρά του εαυτού. Δηλώνει την ώρα όπου η συνείδηση μένει γυμνή μπροστά στις σκέψεις της και η πραγματικότητα μοιάζει να βαραίνει πιο έντονα.

4. Σχόλιο για τη γλώσσα και το ύφος

Η χρήση του α’ ενικού προσώπου στο ποίημα εντείνει τη βιωματικότητα και κάνει τον αναγνώστη να εισέρχεται άμεσα στο εσωτερικό σύμπαν του ποιητή. Η γλώσσα έχει έναν εξομολογητικό τόνο, σαν να ανοίγει το ποιητικό υποκείμενο την καρδιά του σε ένα άτομο που εμπιστεύεται. Το ύφος είναι λυρικό, υποβλητικό και στοχαστικό. Ο ποιητής δεν αφηγείται γεγονότα αλλά συναισθήματα, και γι’ αυτό το ύφος είναι απαλό αλλά φορτισμένο, πλούσιο σε νοηματικές αποχρώσεις και υπαινιγμούς.

5. Παρατηρήσεις για τη στιχουργική

Η στιχουργική του ποιήματος χαρακτηρίζεται από ελευθερία στη μορφή και έμφαση στο νόημα. Οι στίχοι δεν ακολουθούν αυστηρή ομοιοκαταληξία, κάτι που επιτρέπει μια φυσική ροή σκέψης και συναισθήματος. Η δομή είναι αποσπασματική και ταξιδεύει από εικόνα σε εικόνα, δημιουργώντας μια συνεχόμενη κίνηση που παραπέμπει στη ροή της συνείδησης. Η χρήση μικρών στίχων ενισχύει το αίσθημα της απομόνωσης και της παύσης, σαν κάθε στίχος να είναι μια ανάσα μέσα στο σκοτάδι.

6. Ομοιότητες και διαφορές με το ποίημα «Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα»

Ομοιότητες

Και τα δύο έχουν λυρικό, μελαγχολικό, εξομολογητικό ύφος.
Η μοναξιά, η θλίψη και η ματαιότητα αποτελούν κεντρικά θέματα.
Πλούτος συμβολισμών (τριαντάφυλλα – βράδυ).
Εσωτερικότητα και έντονη συναισθηματική φόρτιση.
Αμφότερα αναδεικνύουν την ψυχική κατάρρευση του Καρυωτάκη.

Διαφορές

«Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα»:
- Πιο τρυφερό, πιο αισθητικά φωτεινό.
- Η θλίψη διανθίζεται με λεπτή ειρωνεία και πικρό χιούμορ.
- Υπάρχει ακόμη κάποια νοσταλγία και θαυμασμός για την ομορφιά.
«Βράδυ»:
- Πιο σκοτεινό, βαρύ, υπαρξιακό.
- Ο ποιητής έχει περάσει από την νοσταλγία στην τελική παραίτηση.
- Το βράδυ και το σκοτάδι κυριαρχούν απόλυτα.
- Συμβολίζει τον τερματισμό κάθε ελπίδας.

Συμπέρασμα

Το πρώτο ποίημα εκφράζει έναν ποιητή πληγωμένο αλλά ακόμη δεμένο με την ομορφιά.
Το δεύτερο εκφράζει έναν ποιητή καταρρακωμένο που βλέπει μόνο σκοτάδι.

Τα δύο ποιήματα μοιράζονται έναν κοινό λυρισμό και μια διάθεση εσωστρέφειας. Στο «Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα», ο ελεγειακός τόνος είναι έντονος, με την ομορφιά να συνυπάρχει με μια αίσθηση ματαιότητας ή πένθους, κάτι που συναντάμε και στο «Βράδυ». Και τα δύο ποιητικά υποκείμενα βιώνουν μια εσωτερική σύγκρουση ή μια βαθιά θλίψη. Ωστόσο, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές: ο Καρυωτάκης εισάγει συχνά υπόγεια ειρωνεία ή ένα ελαφρύ σατιρικό βλέμμα επάνω στον ίδιο τον λυρισμό του, ενώ στο «Βράδυ» η διάθεση είναι πιο αγνή, πιο άμεσα συναισθηματική και χωρίς σαρκασμό. Στον Καρυωτάκη επίσης η εικόνα των τριαντάφυλλων λειτουργεί ως σύμβολο διαψευσμένης ομορφιάς, ενώ στο «Βράδυ» οι εικόνες υπηρετούν αποκλειστικά την αποτύπωση της μελαγχολίας και του εσωτερικού βάρους.

About Post Author

evi

Ονομάζομαι Εύη Πεπέ και είμαι εκπαιδευτικός-φιλόλογος-συγγραφέας. Είμαι πτυχιούχος της «Κλασικής Φιλολογίας» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με μεταπτυχιακές σπουδές στις «Επιστήμες της Αγωγής» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Επίσης, διαθέτω σεμιναριακή επιμόρφωση στην «Ειδική Αγωγή» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης. Εργάζομαι στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης (σχολεία & φροντιστήρια) και συνεργάζομαι με τους εκδοτικούς οίκους 24γράμματα (https://24grammata.com/) και Upbility (https://upbility.gr/), ενώ δείγμα της δουλειάς μου έχει αναρτηθεί στους ιστοτόπους: study4exams.gr, lexigram.gr και https://users.sch.gr/ipap/index.htm

pepeevi@hotmail.com

https://ekpaid-evi.gr